trzewiczek info

Posłałem informację o konkursie, który organizowaliśmy w Centrum Cyfrowym między innymi do Agnieszki Słodownik. Dawno nie mieliśmy kontaktu, więc zaraz za tym posypała się szybka wymiana maili ze zdjęciami pięciomiesięcznej Marysi i innymi tematami z życia prywatnego. Ostatni mail przesłany przez Agę dotyczył Czytelni - projektu, którego była kuratorką w ramach Europejskiego Kongresu Kultury. A może jesteś zainteresowany takim tematem? „Czytelnia” to chyba dobry temat dla Maćka. Byłaby okazja w końcu coś razem zrobić.

Dwa dni koncertów w takim towarzystwie (Tomek Chołoniewski, Emiter, Mikołaj Pałosz, Zenial i inni) i w takim miejscu (Cafe OTO w Londynie) to nielada wydarzenie. Niczym jednak jest w porównaniu z aresztowaniem na lotniku w drodze powrotnej - reprezentując polską myśl koputerowo-muzyczną na obczyźnię skończyłem na mandacie za nielegalne przekroczenie granicy RP.

Ostatecznie, po kilku tygodniach ostrych przygotowań Beet (aka Beta Vulgaris) został napisany, a ja mogłem wyruszyć w swoją pierwszą mini-trasę koncertową. Dzień po dniu dwa solowe koncerty poprzedzone krótkimi wykładami - na temat roli open source w sztuce (Kamil Śliwowski) i o Creative Commons (trzewiczek).

Minęły dwa lata od momentu, kiedy grałem z Wojtkiem Blecharzem po raz ostatni. Wyprowadził się do San Diego na studia doktoranckie z kompozycji, co zdecydowanie utrudnia nam współpracę. W czerwcu przyjechał jednak na wakacje do Polski i przyznam, że moje zdziwienie było ogromne, gdy zadzwonił z propozycją zagrania wspólnego koncertu ze średniowiecznym repertuarem. Co prawda Wojtek przez wiele lat prowadził zespół muzyki dawnej, ale ja?! Ja gram rzężąco-konkretne elektro!!

Kiedy Paweł Bukowski powiedział mi o festiwalu w Budapeszcie, prawdę mówiąc nie kojarzyłem większości muzyków, którzy mieli tam wystąpić. Ucieszyłem się natomiast, że wystąpi Piotrek Bukowski, z którym znamy sie od lat, lecz nie mamy okazji do tego, by razem zagrać. Znałem też Piotrka Tkacza i Patryka Lichotę – poznaliśmy się kiedyś podczas koncertu Kurortu w Krakowie.

Zrobiło się poważnie, gdy Marcin Barski powiedział, co interesuje go najbardziej w mojej muzyce. Okazuje sie, że nasze zainteresowania się spotykają, bo organiczność muzyki to, coś co czego w muzyce szukam. Wciąż nie mogę tego problemu dobrze uchwycić, ale jest on dla mnie priorytetowy.